Η διάβρωση των ακτών αποτελεί ένα από τα σημαντικότερα περιβαλλονικά προβλήματα που αντιμετωπίζει η Ελλάδα τα τελευταία χρόνια. Στην Ελλάδα υπολογίζεται ότι τουλάχιστον στο 28% των ακτών παρατηρείται διάβρωση, ενώ η ακτογραμμή υποχωρεί με μέσο όρο 1,2 μέτρα τον χρόνο. Η έντονη διάβρωση οφείλεται σε ανθρώπινους παράγοντες, ενώ το πρόβλημα εντείνεται λόγω της κλιματικής αλλαγής, που επηρεάζει και τη λειτουργία των λιμενικών και παράκτιων τεχνικών έργων.
Η περιοχή του Ξυλοκάστρου έχει αποτελέσει αντικείμενο επιστημονικής μελέτης ως ένα από τα πλέον προβληματικά σημεία. Η πρώτη μελέτη σχετικά με την διάβρωση των ακτών στην Ελλάδα, εστιάζει στην παραλία του Ξυλοκάστρου, καλύπτοντας μια περιοχή 14 χιλιομέτρων που περιλαμβάνει το Ξυλόκαστρο, το Μελίσσι, τη Συκιά και το Καμάρι. Το φαινόμενο είναι αρκετά έντονο στις περιοχές των παραθαλάσσιων οικισμών Συκιάς και Μελισσίου, ενώ ο μέσος ρυθμός απώλειας του πλάτους της παραλιακής ζώνης είναι της τάξεως των 18 εκατοστών τον χρόνο.
Οι προγραμματικές συμβάσεις αποτελούν νομικό εργαλείο που επιτρέπει τη συνεργασία μεταξύ διαφορετικών φορέων του δημόσιου τομέα. Για τη μελέτη και εκτέλεση έργων και προγραμμάτων ανάπτυξης μιας περιοχής, οι δήμοι, οι περιφέρειες και άλλοι φορείς μπορούν να συνάπτουν προγραμματικές συμβάσεις με το Δημόσιο, μεταξύ τους ή και με φορείς του δημόσιου τομέα. Η εκπόνηση της μελέτης, αναμένεται να δημιουργήσει τις προυποθέσεις για την ωρίμανση των απαραίτητων έργων της προστασίας των ακτών.
