00:00:00/ —
Page Up και Page Down για μετάβαση στην επόμενη ή στην προηγούμενη ενότητα.
- ΕΚΤΟΣ ΗΜΕΡΗΣΙΑΣ, από 00:05:44
- ΗΜΕΡΗΣΙΑ ΔΙΑΤΑΞΗ, από 00:12:09
ΜΗ ΑΣΚΗΣΗ ΑΙΤΗΣΗΣ ΔΙΚΑΣΤΙΚΟΥ ΚΑΘΟΡΙΣΜΟΥ ΤΙΜΗΣ ΜΟΝΑΔΟΣ ΚΑΙ ΕΓΚΡΙΣΗ ΚΑΤΑΒΟΛΗΣ ΑΠΟΖΗΜΙΩΣΗΣ ΕΠΙΚΕΙΜΕΝΩΝ ΣΕ ΙΔΙΟΚΤΗΣΙΑ ΜΕ κ.κ. 040217/ΟΤ91 ΤΗΣ ΠΕΡΙΟΧΗΣ «ΚΑΤΩ ΣΟΥΔΑ»
Τελευταία ενημέρωση 8 ημέρες πριν
Απόφαση περί μη άσκησης αίτησης στην ίδια περιοχή της Κάτω Σούδας, με αναφορά σε δέντρα και τα σχετικά ποσά αποζημίωσης.
Η νομική βάση για αιτήματα αποζημίωσης από δήμους σε περιπτώσεις που αφορούν δέντρα εντοπίζεται στις διατάξεις περί αστικής ευθύνης των οργάνων του Δημοσίου και των ΟΤΑ (άρθρα 105 και 106 του Εισαγωγικού Νόμου του Αστικού Κώδικα), στις διατάξεις του Δημοτικού και Κοινοτικού Κώδικα (Π.Δ. 410/1995) και του Ν. 3155/1955 περί κατασκευής και συντηρήσεως οδών. Το Προεδρικό Διάταγμα 410/1995 καθιδρύει αποκλειστική αρμοδιότητα του δήμου ως προς την κατασκευή, συντήρηση και λειτουργία χώρων πρασίνου, υπαίθριων κοινόχρηστων χώρων και των δεντροστοιχιών που βρίσκονται εντός των εδαφικών του ορίων.
Σύμφωνα με νομολογία του Αρείου Πάγου, ο δήμος ευθύνεται για ζημίες που οφείλονται σε παράλειψή του να προβεί σε συντήρηση, επίβλεψη και ασφαλή χρήση του χώρου όπου είχε φυτευτεί δέντρο που κατέπεσε, καθώς οφείλει να λαμβάνει όλα τα απαραίτητα μέτρα για την αποτροπή του κινδύνου ενδεχόμενης πτώσης. Οι πολίτες μπορούν να ασκήσουν αγωγή κατά του δήμου ενώπιον των διοικητικών δικαστηρίων και να ζητήσουν αποζημίωση τόσο για τις υλικές ζημιές και τα τυχόν διαφυγόντα κέρδη, όσο και για την ηθική βλάβη. Το θέμα αποκτά ιδιαίτερη σημασία καθώς οι δήμοι καλούνται να ισορροπήσουν μεταξύ της υποχρέωσης συντήρησης του δημόσιου χώρου και της οικονομικής επιβάρυνσης από αποζημιώσεις.
Δεν υπάρχουν τοποθετήσεις ομιλητών