Ο κινηματογράφος Παλάς στο Παγκράτι αποτελεί έναν από τους παλαιότερους κινηματογράφους της Αθήνας, με ιστορία που ξεκινά το 1925. Είναι το παλαιότερο δείγμα υβριδικού κινηματογράφου, δηλαδή κινηματογραφικού συγκροτήματος που συνδυάζει την χειμερινή με την θερινή αίθουσα, ενώ το κτίριο ξεχώρισε για τα art deco στοιχεία του, τα οποία ενσωματώθηκαν στην ανακατασκευή που πραγματοποίησε το 1935 ο αρχιτέκτονας του Μεσοπολέμου Βασίλειος Κασσάνδρας.
Στις 14 Μαίου 2026 συνεδρίασε στο υπουργείο Πολιτισμού το Κεντρικό Συμβούλιο Νεωτέρων Μνημείων και αποφάσισε τον μη χαρακτηρισμό ως μνημείου του Κινηματογράφου «Πάλας» διότι αποτελεί κοινού κτιριακού τύπου κλειστή αίθουσα κινηματογράφου συνοικιακού χαρακτήρα. Η απόφαση αυτή βασίστηκε στον νόμο 4858/2021 για τον χαρακτηρισμό νεότερων μνημείων. Το Δημοτικό Συμβούλιο της Αθήνας από τον Μάιο του 2024 είχε τοποθετηθεί θεσμικά υπέρ της προστασίας του κινηματογράφου ΠΑΛΑΣ, ζητώντας να αντιμετωπιστεί ο κινηματογράφος ως ενιαίο σύνολο, ενώ τη δεκαετία του 1990 τα Υπουργεία Πολιτισμού και Περιβάλλοντος είχαν κηρύξει διατηρητέα μια σειρά από ιστορικά θερινά σινεμά της πόλης, ανάμεσα σε αυτά και το Παλάς.
Η απόφαση του ΚΣΝΜ προκάλεσε έντονες αντιδράσεις, καθώς ανακοινώθηκε ότι ο κινηματογράφος θα μετατραπεί σε σούπερ μάρκετ της Lidl, αν και δεν υπάρχει ανακοινώσιμη εξέλιξη και η μετατροπή δεν έχει κλειδώσει. Το ζήτημα είναι σημαντικό γιατί η ιδιαίτερη σχέση των ιστορικών κινηματογραφικών αιθουσών με την πολιτιστική ταυτότητα των γειτονιών έχει αναγνωριστεί και από τη νομολογία του Συμβουλίου της Επικρατείας.
